Leef

Jaren geleden droomde ik een toekomst die was gestoeld op het dagelijkse leven zoals het was, zelf nog kind. Het vergaren van leuke dingen en plezier ervaren waren mijn dromen van dat moment. Die dromen werden vervuld en nieuwe kwamen ervoor in de plaats.

Verliefdheden, het pad van de puberteit, verweven met de stem van diepe dromen volgde ik verder, de weg naar volwassenheid. De stem die ik bij me droeg vertelde me altijd hierin te blijven geloven. Waar die klanken vandaan kwamen was me altijd een raadsel. Al die dromen, gevaarlijk, mooi, heftig, soms onwerkelijk, waren allen verweven met een fantasiewereld die moeilijk met de werkelijkheid te realiseren bleek. Maar dat maakte het niet minder levendig. Mijn geest bleef het kind behouden dat hierin niet opgaf.

Weidse werelden waren er te creëren, verweven met onzichtbare energieën, even werkelijk als wat er alleen met je zintuigen te beleven valt. Het gaf vluchtige beelden, flitsen van de toekomst, maar ook van het verleden. Noem het visioenen. Geheimen werden ontrafeld en mysteriën losten zich op. Wereldse dromen staken eveneens de kop op, en plezier neemt het roer hier over.

De stem van het kind drijft langzaam, naar de achtergrond en laat nog zelden, vaag zijn gezang horen. Gevangen in een web van overvolle indrukken en plicht, sleept het zich voort over het hobbelige pad waar diezelfde dromen alleen nog ver voorbij de heuvel lijken te bestaan. De zon gaat langzaam maar zeker onder, gekoeld in het ijzige water van het alledaagse bestaan.

Dromen vervagen wederom en maken nu plaats voor meer realistische beelden die hun eigen kracht en waarheid hebben. Rechtop en onveranderlijk. Ze vervangen eerdere illusies en drogbeelden. Hun lied klinkt weer als nooit tevoren en opent opnieuw mijn ogen voor de mystiek van alledag. Laat de gewone wereld vervagen tot een nieuwe plek die zich stilaan verweeft met een aloude waarheid.

Elke nieuwe dag met zijn eigen gezang. In de verte zie ik kinderen. Kinderen die eveneens luisteren naar die innerlijke dromen. Laat de wolken de wolken totdat de zon weer opkomt en je opnieuw een toekomst droomt, verweven met oude dromen die waarheid werden en nieuwe dromen die weer waarheid blijken. Leef.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *